Një tjetër shembull është mbiemri "Vllamasi", që rrjedh nga fjala "vllamas", që do të thotë "i huaj" apo "i ardhur nga jashtë". Kjo tregon se familja Vllamasi ka pasur një lidhje me imigracionin apo me lëvizjet e popullsisë në Tiranë.
Çdo mbiemër si Toptani, Tufina, Tabaku, Shyti, Lulja ... është një kapitull i vogël i një romani të madh. Humbja e tyre nuk është thjesht humbje e një fjale, por humbje e një lidhjeje me tokën, me lumin Lanë që dikur ishte i pastër, me rrugët me kalldrëm dhe me kafenë e parë te Pazari i Vjetër. mbiemrat e vjeter tiranase
Përpunuesit e lëkurës (nga ku mori emrin edhe Ura e Tabakëve). Kallajxhiu Ata që lyenin enët me kallaj. Punuesit e shalëve të kuajve dhe sendeve prej lëkure. Tregtarët e vegjël të ushqimeve. Mbathësit e kuajve. 📍 2. Mbiemrat sipas Origjinës (Vendet) Një tjetër shembull është mbiemri "Vllamasi", që rrjedh
Mbiemrat e vjetër tiranase kanë një rëndësi të veçantë në kontekstin e historisë dhe kulturës së Tiranës. Ato jo vetëm që reflektojnë prejardhjen dhe identitetin e banorëve të qytetit, por edhe tregojnë për ngjarjet, profesionet dhe ngjarjet e rëndësishme që kanë ndodhur nëpër shekuj. është një kapitull i vogël i një romani të madh
(përpunues lëkure), Nallbani (mbathës kuajsh), Tabaku (regjës lëkurash), Kazazi (punues i fillit të mëndafshit). Sipas gradave dhe titujve fetarë:
Before Tirana became the bustling metropolitan capital of Albania in 1920, it was a modest town of Ottoman charshias, vineyards, and cypress trees. The city’s original inhabitants—known as tiranakë të vjetër —carried surnames that were not merely identifiers but living maps of geography, trade, and blood feuds. Unlike the clan-based fis of the northern highlands, Tirana’s old surnames evolved from urban neighborhoods ( lagje ), professions, and physical nicknames.
