Një çast heshtje për Fishtën, pra, që e bëri malin të flasë shqip. Ai s'pati topa, por pati penën, dhe Lahuta e tij s'pushon së kënduari.

Kur më thonë "flutur" — unë shoh krahë, Kur më thonë "mal" — unë ndiej gurë. Çdo fjalë e saj më mban gjallë, Si era mban farën mbi dhe të surrë.

Në kujtim të atyre që dhanë Jetën për vendin e tyre të dashur, Në kujtim të guximtarëve të pavdekshëm, që nuk u përkulën.

Për shqiptarët, këto dy ngjarje bashkohen në një: . Prandaj, poezitë për 21 Shkurtin flasin për gjuhën, për lirinë e shprehjes, dhe për sakrificën.