"Wallaalullee jaalalli kee onnee koo keessa akkuma bishaan boollaa gadi fageenya qaba. Guyyaa tokkoofis si dhabuun akka dukkanatti natti mul'ata."
Walaloon jaalalaa miira ibsuuf karaa kallaattii fi mi’aawaa dha: ergaa jaalala jechoota jaalala dhugaa
hin tuqamtu, hin gatamtu, hin fudhatamtu. Jaalala dhugaan jechuun: kennuu, ofkennuu, fi amanuu. "Wallaalullee jaalalli kee onnee koo keessa akkuma bishaan
Walumaagalatti, jaalalli dhugaa kennaa uumamaa isa guddaa dha. Inni jechootaan qofa osoo hin taane, kabaja, obsaa fi amanamummaan kan ibsamu dha. Jireenya keessatti nama jaalala dhugaa qabu argachuun badhaadhina onnee ti. Kanaafuu, jaalala dhugaa ni uumna, ni kunuunsina, akkasumas kabajaan ni qabanna. Barreeffama kana irratti yaada dabalataa caasaa addaa (fkn. walaloo itti dabaluu) yoo barbaadde na beeksisi. Kanaafuu, jaalala dhugaa ni uumna, ni kunuunsina, akkasumas
Jechi "jaalala" jedhu miira uumamaa kan namaa kan qabbee fi kan dhibaa ta’eedha. Miira jaalalaa yeroon qabnu, addunyaa bakka haaraa ta’etti seenina; naannoo keenyas hedduu miira bareedaa ta’een ilaalla. Haa ta’u malee, miira jaalalaa qofa ga’aa miti. Miira kana miira biraatti geessuuf, jechootaan ibsuun barbaachisaadha. Kunis bakka jedhuutti nu geessa.
Dhiironni Afaan Oromoo keessatti yeroo baay’ee jaalala isaanii gochaan agaasifamu bayyisanii, garuu jechoota jaalala dhugaa yeroo ibsan miira cimaa ta’een ta’uu qaba. Ergaa dhiiraa dhugaa armaan gadii fakkaata: